ค้นหาบล็อกนี้

วันอังคารที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2553

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

ทางแสนไกล ……ใครต่อใคร……..ทะยอยกันแซงหน้าเราไป…………

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

เหนื่อยเหลือเกิน …. กับภาระบนบ่า มีทางจะลดภาระลงบ้างหรือไม่

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

ตัดสินใจ…. ลดภาระที่แบกอยู่

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

เบา… สบายกว่าเดิมมากเลย

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

เพื่อให้เดินทางสะดวกขึ้น ลดลงอีกสักนิดดีกว่า …..

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

ขึ้นมาอยู่แถวหน้า …… แซงคนอื่นได้สบาย ((อิอิอิ…..คนอื่นขาดไหวพริบ ไม่รู้จักลดภาระเหมือนคนฉลาดอย่างเรา))

อะไรกันนี่
ข้างหน้าเป็นทางขาด จะข้ามไปได้อย่างไร

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

เมื่อคนข้างหลัง ….. ที่แบกภาระเต็มที่ …. เดินมาถึง

จึงได้รู้ว่า….
ภาระที่เขาแบกไว้มาตลอดหนทางอันยาวไกล…. ที่แท้ ….คือสะพานที่ใช้ทอดไป … เพื่อข้ามทางขาด

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก

รีบใช้ของเราเอง …. จะได้ข้ามตามไปบ้าง …
แต่ … ทำไมเป็นแบบนี้

งานแสนหนัก

งานแสนหนัก


ข้ามไปไม่ได้ เพราะใคร
เพราะตัวเอง …. ขาดความเพียร
ขาดความมานะ … ความพยายาม ขาดความมุ่งมั่น
ขาดความตั้งใจจริง

++++++++++++++++++++++++
ดังนั้น เราควรทำงานที่รับผิดชอบในปัจจุบันให้ดีที่สุด
อย่าคิดลดงานลง เพราะเห็นแก่ความสบาย
เพราะ … งานคือสะพานสู่ความสำเร็จในภายหน้าของเราเอง
งานแสนหนัก

งานแสนหนัก


END

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น